OpenClaw 4.5–4.12: homar śni — pamięć, która rośnie, kiedy ty śpisz

Kiedy wyszło 3.28, dreaming był akapitem na dole changelog. Eksperymentalnym procesem wzrostu pamięci, który chodził w tle. Homar uczył się spać.

Osiem dni i pięć wydań później — homar śni na serio.

Trzy fazy, każda w swoim rozkładzie

Duży refaktor wylądował w 4.5. Dreaming był wcześniej zbiorem rywalizujących trybów — jednocześnie mógł chodzić tylko jeden, a granice między nimi były zamazane. 4.5 rozbił to na trzy kooperujące fazy: light, deep i REM.

Każda ma swój rozkład, swoje zachowanie recovery, swoją bramkę promocji. Light sleep obsługuje ważoną promocję krótkoterminowego recall. Deep sleep to miejsce, gdzie trwała pamięć jest naprawdę zapisywana. REM to ta, której wolno stage'ować „potencjalnie trwałe prawdy" i robić im preview, zanim przekroczą bramkę.

Razem z rozbiciem przyszły konfigurowalne kontrole starzenia: recencyHalfLifeDays i maxAgeDays pozwalają ci nastroić zanik recall. Opcjonalny verbose logging pokazuje, które decyzje o promocji zostały podjęte i dlaczego. Jeśli jakaś faza upadnie, recovery chodzi niezależnie, zamiast ciągnąć w dół całą pipeline.

Dreams UI

4.5 dowiozło też pierwszą wersję Dreams UI w Control UI. Dream Diary jako powierzchnia najwyższego poziomu. Wielojęzyczne tagowanie koncepcyjne. Uproszczony config — tylko enabled plus opcjonalny frequency. Fazy są traktowane jako szczegół implementacyjny na powierzchni dla użytkownika, i to jest właściwa decyzja.

4.9 nadbudował nad tym ustrukturyzowany widok diary: nawigacja po timeline, kontrolki backfill i reset, śledzalne podsumowania dreaming, i pas grounded Scene z podpowiedziami promocji plus bezpieczną akcją clear-grounded dla zestage'owanych sygnałów backfill.

4.11 dodał dwa nowe pod-taby diary: Imported Insights i Memory Palace. Imported Insights pozwala Dreaming-owi inspekcjonować zaimportowane source-chaty bezpośrednio — w tym eksporty ChatGPT. Memory Palace wyciąga na powierzchnię skompilowane strony wiki i pełne strony źródłowe za nimi. Widzisz nie tylko to, co homar zapamiętał, ale i skąd to pochodziło.

Grounded REM backfill

To jest ta funkcja, która czyni dreaming użytecznym dla ludzi, którzy już mają miesiące notatek.

Przed 4.9 dreaming przetwarzał tylko nowe dzienne notatki w miarę, jak przychodziły. Jeśli pisałeś w katalogu memory przez rok, żadna z tych zaległości nie szła do trwałej pamięci, chyba że sam ręcznie ją zestage'owałeś.

4.9 dodało pas grounded REM backfill. openclaw memory rem-harness --path przyjmuje historyczny katalog. Dreaming przegrywa te stare notatki do corpusu — promocja light, promocja deep, staging REM — bez potrzeby drugiego memory-stacka. Flow commit/reset diary utrzymuje backfill audytowalny. Ekstrakcja trwałych faktów stała się czystsza. Żywa integracja z krótkoterminową promocją oznacza, że przebieg historyczny i przebieg bieżący dzielą tę samą hydraulikę.

4.12 nadszedł z podniesieniem wzmocnienia faz, tak żeby powtórne wizyty przez samo dreaming rzeczywiście przekraczały bramkę trwałej pamięci, zamiast zawisać tuż poniżej progu. Confidence kandydatów light-sleep jest teraz liczona ze wszystkich zarejestrowanych sygnałów krótkoterminowych, a nie tylko liczników recall — wpisy z samego dreaming przestają renderować się jako confidence: 0.00. Narracyjne zapisy diary są atomowe, z retry-on-timeout cleanup dla przejściowych failów.

Import z ChatGPT

4.11 dowiozło ingestion importu z ChatGPT do warstwy memory-wiki. Eksportujesz historię rozmów z ChatGPT, dajesz plik Dreamingowi, a on połyka ustrukturyzowane source-chaty do corpusu. Zakładka Imported Insights pozwala ci przewertować to, co weszło, zanim zdecydujesz, czy promować konkretne wpisy.

To nie jest ozdobnik. To ścieżka, która czyni Dreaming użytecznym dla każdego, kto ma sensowną historię u innego asystenta. Nie startujesz od zera.

Memory-Wiki, wskrzeszona

4.7 przywróciło dołączony stack memory-wiki. Plugin, CLI, tooling sync/query/apply, integracja z memory-host. Ustrukturyzowane pola claim/evidence. Pobieranie skompilowanego digest. Linting zdrowia claimów. Klasteryzacja sprzeczności. Dashboardy staleness. Wyszukiwanie ważone świeżością.

Jeśli używałeś memory-wiki wcześniej w życiu projektu i widziałeś, jak gaśnie — wróciło z lepszymi kośćmi. 4.12 dołożył rekomendowany hybrydowy przepis QMD + bridge-mode plus zero-artifact troubleshooting-guidance do dokumentacji providera.

Cichsze fiksy, które mają znaczenie

• •dreams.md jako cel diary (4.5): treść śladu dreaming zapisuje się do pliku najwyższego poziomu, a nie do dziennych notatek memory. Plik pozostaje czytelny, ale nie wpada do domyślnego recall — więc twoje jawne odczyty nie są zanieczyszczane output-em dreaming.
• •Transkrypty sesji do corpusu (4.7): zredagowane transkrypty sesji zasilają teraz corpus dreaming dziennymi notatkami session-corpus, checkpointingiem kursora i wsparciem promotion/doctor.
• •Heartbeat konsumowany dokładnie raz (4.12): zarządzany dreaming nie replay'uje już na późniejszych heartbeatach po tym, jak zaplanowany run został już skonsumowany.
• •Slugs wiki bezpieczne na Unicode (4.12): memory-wiki zachowuje litery Unicode, cyfry i znaki łączące w slug-ach i w klasteryzacji sprzeczności. Tytuły non-ASCII przestają się zwijać i przekraczać limity path.
• •Zagnieżdżone dzienne notatki zasilają krótkoterminowy recall (4.12): układy memory/<strong class="text-white font-semibold">/YYYY-MM-DD.md działają teraz. Wygenerowane raporty snów pod memory/dreaming/</strong> są wykluczone, żeby dreaming nie promował własnego output.
• •Uczciwość wobec strefy czasowej (4.12): timestampy diary używają lokalnej strefy czasowej hosta, kiedy dreaming.timezone nie jest ustawiona, z dołączonym skrótem strefy, tak że DREAMS.md i UI jawnie pokazują local vs UTC.

Do czego to wszystko się składa

Kiedy wyszło 3.28, dreaming był funkcją, którą mogłeś włączyć i potem w zasadzie zapomnieć. Przez 4.5–4.12 stało się czymś bliższym procesowi w tle, który sprawia, że pamięć homara rośnie z czasem bez twojego nadzoru.

Ty piszesz notatki. Sen chodzi w trzech fazach. Trwała pamięć się gromadzi. Kiedy patrzysz w Diary, widzisz, co homar zdecydował, że warto zachować — i, co kluczowe, skąd to przyszło. Możesz zbackfillować stare notatki, zaimportować historię skądinąd, i dokładnie zobaczyć, które sygnały przepchnęły claim za bramkę promocji.

Homar teraz śpi. Budzi się wiedząc więcej, niż wiedział wczoraj.